Mi is pontosan a testbeszéd?

– Arckifejezés

– gesztusok (különösen a felsőtest mozgása, pl. a karoké)

– Proxemika (Hogyan tartjuk a távolságot? Hogyan mozgunk a térben?)

– Taxus (a mozgás iránya, pl. szemkontaktus)

– Hang (pl. lágy, hangos, mély)

Mindenütt jelenlévő jelenség

Mindez a testbeszéd. Kiegészíti azt, amit mondunk, és mindig kontextusfüggő. Ráadásul a testbeszéd mindenütt jelen van. Egy személyes beszélgetés során különös figyelmet fordítunk az arckifejezésekre. Telefonon figyeljük, hogyan szól a másik hangja. Számtalan hangulatjel utánozza a testbeszédünket az okostelefonokon. A testbeszédnek tehát nagy jelentősége van a személyközi kommunikációban.

Funkciók

Christa Heilmann beszédkutató a testbeszédnek összesen négy funkcióját határozza meg (vö. Heilmann 2009):

1. Szintaktikai funkció: gesztusokkal és arckifejezésekkel strukturáljuk a mondanivalót, biztosítjuk az érthetőséget és az érthetőséget.
2. Pragmatikai funkció: A testbeszéd a szavaknál többet árul el hangulatunkról és érzéseinkről. Ily módon a testbeszéd befolyásolja interakcióinkat. A testbeszéd érzelmeket ébreszthet, konfliktusokat oldhat fel, vagy felerősítheti azokat, tehát erősítőként hat.
3. Szemantikai funkció: Rámutat az üzenet szintjének inkongruenciáira. A testbeszéd sok emberre hitelesebb hatást gyakorol. Ezért a mindennapi életben mindig ellenőrizzük, hogyan mondunk valamit (ahhoz képest, amit mondunk).
4. Dialogikus funkció: Ki mikor beszél? Ez a beszélgetéseken belüli beszélőcserére vonatkozó szabályozó funkció.

Interkulturális sajátosságok

A kultúrák közötti kommunikációnak további sajátosságai is vannak. Lehet a testbeszéd helyes vagy helytelen? Nem, legfeljebb eltérhet egy bizonyos elvárástól. Ezek az elvárások kulturálisan formáltak. Gyakran megfelelnek annak, amihez hozzászoktunk. A testbeszéd ezért kultúránként (de egy kultúrán belül is, vö. generációs szakadék és szubkultúrák) nagyban különbözik. Ráadásul a kultúrák változnak, és új formák jelennek meg (pl. a fiatalos üdvözlés). A kultúrák közötti kommunikációban gyakran előfordulnak félreértések, mert nem ismerjük más kultúrák testbeszédét.

A mássággal való bánásmód

Továbbá fontos szerepet játszik az idegen testbeszéd értékelése is. Zavar bennünket a másság? Talán igen. Az idegen viselkedést rossznak is érzékelhetjük. „Muszáj ilyen hangosan beszélni?“ „Nem szabad megölelni a házas nőket!“ „Miért eszik nyitott szájjal, és miért csücsörít az ajkával?“

Amit gyakran elfelejtünk: Másokat ugyanúgy irritálhat a viselkedésünk. Milyen következtetéseket vonhatunk le ezekből a megfontolásokból? A különböző kulturális testbeszédek folyamatos átgondolása szükséges ahhoz, hogy ne váljunk saját kultúránk passzív bábjává.

Irodalom

Argyle, Michael (1996): Testbeszéd és kommunikáció. A nem verbális kommunikáció kézikönyve. Paderborn: Junfermann.

Galli, Johannes (2008): Testbeszéd és kommunikáció. Freiburg: Galli.

Heilmann, Christa M. (2009): A testbeszéd megértése és helyes használata. München: Reinhardt.

The post Testbeszéd first appeared on Hyperkulturell.de.

Мова тіла – це всюдисуще явище. З одного боку, ми намагаємося „читати“ та інтерпретувати мову тіла інших, з іншого боку, інші роблять те саме з нами. У міжкультурній комунікації мова тіла має особливе значення.

Що ж таке мова тіла?

– Вираз обличчя

– Жести (особливо рухи верхньої частини тіла, наприклад, рук)

– Проксеміка (як ми тримаємо дистанцію? Як ми рухаємося в просторі?)

– Таксі (напрямок руху, наприклад, зоровий контакт)

– Голос (наприклад, м’який, дзвінкий, глибокий)

Всюдисуще явище

Все це – мова тіла. Вона доповнює те, що ми говоримо, і завжди залежить від контексту. Більше того, мова тіла є всюдисущою. В особистій розмові ми звертаємо особливу увагу на вираз обличчя. По телефону ми слухаємо, як звучить голос співрозмовника. Незліченні смайлики імітують нашу мову тіла на смартфонах. Тому мова тіла має велике значення для міжособистісного спілкування.

Функції

Лінгвіст Кріста Хайльманн (Christa Heilmann) визначає чотири функції мови тіла (див. Heilmann 2009):

1. синтаксична функція: за допомогою жестів і міміки ми структуруємо те, що говоримо, забезпечуємо зрозумілість і розбірливість.

2. прагматична функція: мова тіла розповідає більше, ніж слова, про наш настрій і почуття. Таким чином, мова тіла впливає на нашу взаємодію. Мова тіла може викликати емоції, вирішувати конфлікти або посилювати їх, тобто діяти як підсилювач.

3. семантична функція: вона вказує на невідповідності на рівні повідомлення. Мова тіла має більш достовірний вплив на багатьох людей. Тому в повсякденному житті ми завжди перевіряємо, як щось сказано (порівнюємо з тим, що сказано).

4. діалогічна функція: хто і коли говорить? Це регулятивна функція, що стосується зміни мовців під час розмови.

Міжкультурні особливості

У міжкультурній комунікації є й інші особливості. Чи може мова тіла бути правильною чи неправильною? Ні, вона може в кращому випадку відхилятися від певних очікувань. Ці очікування є культурно сформованими. Вони часто відповідають тому, до чого ми звикли. Тому мова тіла сильно відрізняється від культури до культури (але також і в межах однієї культури, пор. розрив поколінь і субкультури). Крім того, культури змінюються і з’являються нові форми (наприклад, молодіжні привітання). У міжкультурній комунікації часто виникають непорозуміння через те, що ми не знаємо мови тіла інших культур.

Поводження з інакшістю

Крім того, важливу роль відіграє оцінка іноземної мови тіла. Чи відчуваємо ми занепокоєння через різницю? Можливо. Іноземна поведінка також може сприйматися як неправильна. „Чи обов’язково говорити так голосно?“ „Не можна обіймати заміжніх жінок!“ „Чому він їсть з відкритим ротом і плямкає губами?“

Про що ми часто забуваємо: Інші можуть бути так само роздратовані нашою поведінкою. Які висновки ми можемо зробити з цих міркувань? Постійна рефлексія над різноманітними культурними мовами тіла необхідна для того, щоб не стати пасивною маріонеткою власної культури.

Література

Аргайл, Майкл (1996): Мова тіла і комунікація. Посібник з невербальної комунікації. Падерборн: Юнферманн.

Галлі, Йоганнес (2008): Мова тіла та комунікація. Фрайбург: Галлі.

Хайльманн, Кріста М. (2009): Розуміння та правильне використання мови тіла. Мюнхен: Reinhardt.

The post Мова тіла first appeared on Hyperkulturell.de.

Beden dili tam olarak nedir?

– Yüz ifadeleri

– Jestler (özellikle kollar gibi üst vücut hareketleri)

– Proksemik (Mesafemizi nasıl koruruz? Uzayda nasıl hareket ederiz?)

– Taksiler (hareket yönü, örneğin göz teması)

– Ses (örn. yumuşak, gür, derin)

Her yerde mevcut fenomen

Tüm bunlar beden dilidir. Söylediklerimizi tamamlar ve her zaman bağlama bağlıdır. Dahası, beden dili her yerde mevcuttur. Kişisel bir sohbette yüz ifadelerine özellikle dikkat ederiz. Telefonda, diğer kişinin sesinin nasıl çıktığını dinleriz. Akıllı telefonlarda sayısız ifade beden dilimizi taklit eder. Bu nedenle beden dili kişiler arası iletişim için büyük önem taşır.

Fonksiyonlar

Konuşma bilimci Christa Heilmann beden dilinin toplam dört işlevini tanımlar (bkz. Heilmann 2009):

1. Sözdizimsel işlev: Jest ve mimiklerle söylenenleri yapılandırır, anlaşılabilirlik ve açıklık sağlarız.
2. Pragmatik işlev: Beden dili, ruh halimiz ve duygularımız hakkında kelimelerden daha fazlasını ortaya koyar. Bu şekilde, beden dili etkileşimlerimizi etkiler. Beden dili duyguları uyandırabilir, çatışmaları çözebilir veya yoğunlaştırabilir, böylece bir amplifikatör gibi davranır.
3. Anlamsal işlev: Mesaj düzeyindeki uyumsuzluklara işaret eder. Beden dilinin birçok insan üzerinde daha inandırıcı bir etkisi vardır. Dolayısıyla günlük hayatta her zaman bir şeyin nasıl söylendiğini (ne söylendiğine kıyasla) kontrol ederiz.
4. Diyalojik işlev: Kim ne zaman konuşuyor? Bu, konuşmalarda konuşmacıların değişimine ilişkin düzenleyici işlevdir.

Kültürlerarası özellikler

Kültürlerarası iletişimde başka özellikler de vardır. Beden dili doğru ya da yanlış olabilir mi? Hayır, en iyi ihtimalle belirli bir beklentiden sapabilir. Bu beklentiler kültürel olarak şekillenmiştir. Genellikle alışkın olduğumuz şeylere karşılık gelirler. Bu nedenle beden dili kültürden kültüre büyük farklılıklar gösterir (aynı zamanda bir kültür içinde de, bkz. kuşak farkı ve alt kültürler). Dahası, kültürler değişir ve yeni biçimler ortaya çıkar (örneğin gençlik selamlaşmaları). Kültürlerarası iletişimde, diğer kültürlerin beden dilini bilmediğimiz için sıklıkla yanlış anlaşılmalar meydana gelir.

Ötekilikle başa çıkmak

Ayrıca, yabancı beden dilinin değerlendirilmesi de önemli bir rol oynar. Farklılıktan rahatsız oluyor muyuz? Belki de. Yabancı davranışlar yanlış olarak da algılanabilir. „Bu kadar yüksek sesle konuşmak zorunda mısın?“ „Evli kadınlara sarılmamalısın!“ „Neden ağzı açık yemek yiyor ve dudaklarını şapırdatıyor?“

Sıklıkla unuttuğumuz şey: Başkaları da bizim davranışlarımızdan aynı derecede rahatsız olabilir. Bu değerlendirmelerden ne gibi sonuçlar çıkarabiliriz? Kendi kültürümüzün pasif bir kuklası olmamak için farklı kültürel beden dilleri üzerinde sürekli düşünmek gerekir.

Edebiyat

Argyle, Michael (1996): Beden Dili ve İletişim. Sözsüz iletişim el kitabı. Paderborn: Junfermann.

Galli, Johannes (2008): Beden dili ve iletişim. Freiburg: Galli.

Heilmann, Christa M. (2009): Beden dilini doğru anlamak ve kullanmak. Münih: Reinhardt.

The post Beden dili first appeared on Hyperkulturell.de.

Co přesně je řeč těla?

– Výraz obličeje

– Gesta (zejména pohyby horní části těla, např. rukou)

– Proxemika (Jak si udržujeme odstup? Jak se pohybujeme v prostoru?).

– Taxis (směr pohybu, např. oční kontakt)

– Hlas (např. tichý, zvučný, hluboký)

Všudypřítomný jev

To vše je řeč těla. Doplňuje to, co říkáme, a vždy závisí na kontextu. Řeč těla je navíc všudypřítomná. Při osobním rozhovoru věnujeme zvláštní pozornost výrazu obličeje. Při telefonování posloucháme, jak zní hlas druhé osoby. Nespočet emotikonů napodobuje řeč našeho těla na chytrých telefonech. Řeč těla má proto pro mezilidskou komunikaci velký význam.

Funkce

Řečová vědkyně Christa Heilmannová definuje celkem čtyři funkce řeči těla (srov. Heilmann 2009):

1. Syntaktická funkce: gesty a mimikou strukturujeme to, co je řečeno, zajišťujeme srozumitelnost a pochopitelnost.
2. Pragmatická funkce: řeč těla prozrazuje o naší náladě a pocitech více než slova. Řeč těla tak ovlivňuje naše vzájemné vztahy. Řeč těla může vyvolávat emoce, řešit konflikty nebo je zesilovat, takže působí jako zesilovač.
3. Sémantická funkce: Upozorňuje na nesrovnalosti na úrovni sdělení. Řeč těla působí na mnoho lidí věrohodněji. V každodenním životě proto vždy kontrolujeme, jak je něco řečeno (ve srovnání s tím, co je řečeno).
4. Dialogická funkce: Kdo kdy mluví? Jedná se o regulační funkci týkající se střídání mluvčích v rámci rozhovorů.

Interkulturní zvláštnosti

V mezikulturní komunikaci existují další zvláštnosti. Může být řeč těla správná nebo špatná? Ne, může se nanejvýš odchýlit od určitého očekávání. Tato očekávání jsou kulturně utvářena. Často odpovídají tomu, na co jsme zvyklí. Řeč těla se proto v jednotlivých kulturách (ale i v rámci jedné kultury, srov. generační rozdíly a subkultury) značně liší. Kromě toho se kultury mění a vznikají nové formy (např. pozdravy z mládí). V mezikulturní komunikaci často dochází k nedorozuměním, protože neznáme řeč těla jiných kultur.

Jednání s jinakostí

Kromě toho hraje důležitou roli hodnocení cizí řeči těla. Cítíme se odlišností rušeni? Možná. Cizí chování můžeme také vnímat jako nesprávné. „Musíte mluvit tak nahlas?“ „Ano. „Vdané ženy se nemají objímat!“. „Proč jí s otevřenou pusou a mlaská rty?“ „Ne, ne, ne, ne, ne, ne, ne, ne, ne, ne, ne, ne, ne, ne, ne.

Na co často zapomínáme: Ostatní mohou být naším chováním stejně podráždění. Jaké závěry můžeme z těchto úvah vyvodit? Neustálé přemýšlení o rozmanitých kulturních řečech těla je nezbytné, abychom se nestali pasivní loutkou vlastní kultury.

Literatura

Argyle, Michael (1996): Řeč těla a komunikace. Příručka o neverbální komunikaci. Paderborn: Junfermann.

Galli, Johannes (2008): Řeč těla a komunikace. Freiburg: Galli.

Heilmann, Christa M. (2009): Porozumění řeči těla a její správné používání. Mnichov: Reinhardt.

The post Řeč těla first appeared on Hyperkulturell.de.

¿Qué es exactamente el lenguaje corporal?

– Expresiones faciales

– Gestos (especialmente los movimientos de la parte superior del cuerpo, por ejemplo, los brazos)

– Proxémica (cómo mantenemos la distancia, cómo nos movemos en el espacio)

– Taxis (dirección del movimiento, por ejemplo, contacto visual)

– Voz (por ejemplo, suave, sonora, profunda)

Fenómeno omnipresente

Todo esto es lenguaje corporal. Complementa lo que decimos y depende siempre del contexto. Además, el lenguaje corporal es omnipresente. En una conversación personal, prestamos especial atención a las expresiones faciales. Por teléfono, escuchamos cómo suena la voz de la otra persona. Innumerables emoticonos imitan nuestro lenguaje corporal en los teléfonos inteligentes. El lenguaje corporal es, por tanto, de gran importancia para la comunicación interpersonal.

Funciones

La logopeda Christa Heilmann define un total de cuatro funciones del lenguaje corporal (cf. Heilmann 2009):

1. Función sintáctica: con gestos y expresiones faciales estructuramos lo que se dice, garantizamos la comprensibilidad y la inteligibilidad.
2. Función pragmática: el lenguaje corporal revela más que las palabras sobre nuestro estado de ánimo y nuestros sentimientos. De este modo, el lenguaje corporal influye en nuestras interacciones. El lenguaje corporal puede despertar emociones, resolver conflictos o intensificarlos, de modo que actúa como un amplificador.
3. Función semántica: Señala las incongruencias del nivel del mensaje. El lenguaje corporal tiene un efecto más creíble en muchas personas. Por eso, en la vida cotidiana siempre comprobamos cómo se dice algo (en comparación con lo que se dice).
4. Función dialógica: ¿Quién habla y cuándo? Es la función reguladora del cambio de interlocutores en las conversaciones.

Peculiaridades interculturales

Existen otras peculiaridades en la comunicación intercultural. ¿Puede el lenguaje corporal ser correcto o incorrecto? No, como mucho puede desviarse de unas expectativas determinadas. Estas expectativas están moldeadas culturalmente. A menudo corresponden a lo que estamos acostumbrados. Por tanto, el lenguaje corporal difiere mucho de una cultura a otra (pero también dentro de una misma cultura, véase la brecha generacional y las subculturas). Además, las culturas cambian y surgen nuevas formas (por ejemplo, saludos juveniles). En la comunicación intercultural, a menudo se producen malentendidos porque no conocemos el lenguaje corporal de otras culturas.

Enfrentarse a la alteridad

Además, la evaluación del lenguaje corporal extranjero desempeña un papel importante. ¿Nos sentimos molestos por la diferencia? Puede que sí. El comportamiento extranjero también puede percibirse como incorrecto. „¿Tienes que hablar tan alto?“. „No se debe abrazar a las mujeres casadas“. „¿Por qué come con la boca abierta y chasqueando los labios?“.

Lo que a menudo olvidamos: Los demás pueden sentirse igual de irritados por nuestro comportamiento. ¿Qué conclusiones podemos sacar de estas consideraciones? La reflexión constante sobre los diversos lenguajes corporales culturales es necesaria para no convertirnos en una marioneta pasiva de nuestra propia cultura.

Literatura

Argyle, Michael (1996): Lenguaje corporal y comunicación. El manual de la comunicación no verbal. Paderborn: Junfermann.

Galli, Johannes (2008): Lenguaje corporal y comunicación. Friburgo: Galli.

Heilmann, Christa M. (2009): Comprender y utilizar correctamente el lenguaje corporal. Múnich: Reinhardt.

The post Lenguaje corporal first appeared on Hyperkulturell.de.

Kaj točno je govorica telesa?

– Izrazi obraza

– geste (zlasti gibi zgornjega dela telesa, npr. rok)

– Proksemika (kako ohranjamo razdaljo? Kako se gibljemo v prostoru?)

– Taksi (smer gibanja, npr. očesni stik)

– Glas (npr. mehak, zveneč, globok)

Vseprisoten pojav

Vse to je govorica telesa. Dopolnjuje tisto, kar govorimo, in je vedno odvisna od konteksta. Poleg tega je govorica telesa vseprisotna. V osebnem pogovoru smo še posebej pozorni na obrazno mimiko. Pri telefonskem pogovoru poslušamo, kako zveni glas druge osebe. Na pametnih telefonih našo govorico telesa posnema nešteto emotikonov. Govorica telesa je zato zelo pomembna za medosebno komunikacijo.

Funkcije

Raziskovalka govora Christa Heilmann opredeljuje skupno štiri funkcije govorice telesa (prim. Heilmann 2009):

1. skladenjska funkcija: z gestami in mimiko obraza strukturiramo povedano, zagotavljamo razumljivost in razumljivost.
2. Pragmatična funkcija: govorica telesa razkriva več kot besede o našem razpoloženju in čustvih. Na ta način govorica telesa vpliva na naše medsebojne odnose. Govorica telesa lahko vzbudi čustva, razreši konflikte ali jih okrepi, tako da deluje kot ojačevalec.
3. Semantična funkcija: Opozarja na neskladja na ravni sporočila. Govorica telesa ima na mnoge ljudi bolj verodostojen učinek. Zato v vsakdanjem življenju vedno preverjamo, kako je nekaj povedano (v primerjavi s tem, kaj je povedano).
4. Dialoška funkcija: Kdo in kdaj govori? To je regulativna funkcija v zvezi z menjavo govorcev znotraj pogovorov.

Medkulturne posebnosti

V medkulturni komunikaciji obstajajo še druge posebnosti. Ali je govorica telesa lahko pravilna ali napačna? Ne, lahko kvečjemu odstopa od določenih pričakovanj. Ta pričakovanja so kulturno oblikovana. Pogosto ustrezajo temu, česar smo navajeni. Govorica telesa se zato od kulture do kulture (pa tudi znotraj kulture, prim. generacijski razkorak in subkulture) zelo razlikuje. Poleg tega se kulture spreminjajo in pojavljajo se nove oblike (npr. mladostni pozdravi). V medkulturni komunikaciji pogosto prihaja do nesporazumov, ker ne poznamo telesne govorice drugih kultur.

Ravnanje z drugačnostjo

Poleg tega ima pomembno vlogo tudi vrednotenje tuje telesne govorice. Ali nas drugačnost moti? Morda. Tuje vedenje lahko dojemamo tudi kot napačno. „Ali moraš govoriti tako glasno?“ „Poročenih žensk ne smeš objemati!“ „Zakaj jé z odprtimi usti in mlaska z ustnicami?“

Na to pogosto pozabimo: Drugi so lahko prav tako razdraženi zaradi našega vedenja. Kakšne sklepe lahko potegnemo iz teh razmišljanj? Nenehno razmišljanje o različnih kulturnih govoricah telesa je potrebno, da ne postanemo pasivna lutka lastne kulture.

Literatura

Argyle, Michael (1996): Jezik telesa in komunikacija. Priročnik o neverbalni komunikaciji. Paderborn: Junfermann.

Galli, Johannes (2008): Govorica telesa in komunikacija. Freiburg: Galli.

Heilmann, Christa M. (2009): Razumevanje in pravilna uporaba govorice telesa. München: Reinhardt.

The post Govorica telesa first appeared on Hyperkulturell.de.